Pa-aom Quilt: อีกคืนอันแสนสุข


โดย Pa-aom Quilt
————-

เวลาป้าอ้อมอ่านหนังสือ
นอกจากการแทะแจ๊บๆ เยี่ยงหนอนหิวโซและชอบหม่ำหนังสืออร่อยๆ แล้ว
ป้าอ้อมยังเคยใช้ตัวหนังสือทำมาหากินมาบ้าง
ฉะนั้นเวลาหยิบหนังสือแต่ละเล่มขึ้นมาแทะ
จึงอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงจึ๊กจั๊กจุ๊กจิ๊กอยู่ในหัว
อาทิเช่น
อันนี้เกิน รกไป,
ใช้คำไม่เนี้ยบเลย,
ไอ้ตรงนี้ไม่เชื่ออ้ะ,
ไม่ไหวแล้ววุ้ย เล่มนี้ ทำก๋วยเตี๋ยวกินดีกว่า (แปลว่าอ่านลวกๆ ให้มันจบๆ ไป)
จนถึงขั้นเลวร้ายที่สุด…ไม่กินแระ
คือปิดหนังสือที่เพิ่งอ่านไปได้แค่ครึ่งเล่ม งอน !

วันก่อนป้าอ้อมเพิ่งบ่นหนังสือไปเล่มหนึ่ง
‘ยูโทเปียชำรุด’ ของ วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา
ซึ่งป้าอ้อมก็ไม่เคยรู้จักมักจี่
ซื้อหนังสือเขามาอ่าน เพราะไปเห็นหนอนสักคนรีวิวว่าชอบเหลือเกิน
พอเอามาอ่านก็ชักแหง็กๆ ไปเกือบสามเดือน
ด้วยความตามไม่ทัน จับไม่ถูก งงไปหมด
คล้ายๆ ถูกมนุษย์ต่างดาวจับตัวขึ้นยานอวกาศ
คุยกะมันไม่รู้เรื่องเรยยย
แต่พอมันถามว่า จะลงป่ะล่ะ
ป้าอ้อมก็สั่นหัวดิกๆ ทู่ซี้ขอไปต่อจนถึงจุดหมายปลายทาง
พอกลับคืนสู่โลก มนุษย์โลกมาถามว่า ผจญภัยเป็นไงมั่ง ช่วยบรรยายให้ฟังหน่อย
ป้าอ้อมก็…แหะๆ ตัวใครตัวมันเฮอะ
บรรยายไม่ถูก แต่ไม่เข็ดค่ะ จะไปอีก

และแล้วยานลำนั้นก็วนมา
ในชื่อหนังสือ ‘อีกวันอันแสนสุขในปี 2527’
นิยายสั้นเล่มใหม่ล่าสุดของวิวัฒน์
ป้าอ้อมได้มาแล้วก็รีรอแบบแหยง ๆ อยู่สองวัน
คือเพิ่งอ่าน 1Q84 จบไป 3 เล่มรวดในสามคืน
ยังเมื่อยลูกกะตาไม่หาย
แถมคืนต่อมา หยิบหนังสือเก่ามาอ่าน นับเป็นคราวเคราะห์ของเล่มนั้น
ดันมาต่อแถวถัดจากมหากาพย์พระจันทร์ 2 ดวงของพี่มู
เลยจอดสนิทเป็นก๋วยเตี๋ยวเรืออยู่แถวรังสิต
(ห้ามถามว่าเรื่องอะไร)

คืนนี้ขอล้างปากหน่อย
เล่มบางๆ แบบนี้ คงอ่านจบภายในไม่เกิน 1 อาทิตย์น่ะ
(อนุมานเอาจากยูโทเปียฯ ซึ่งอ่านได้แค่คืนละ 10-15 หน้า)

เริ่มลงนอนแทะจุ๊บจั๊บตอนทุ่มครึ่ง
อ้าว… เวรละ
วางไม่ลงเลยค่ะ
ขอโทษจริงๆ อ่านจบตอนสองทุ่มครึ่ง
คือทั้งสนุกด้วย มันส์ด้วย อึ้งด้วย
เขียนดีชนิดที่่ว่า จะหาเหลี่ยมให้จึ๊กจั๊กสักนิดก็ไม่มี
ช่างไหลลื่นกระชากใจ คว้านเข้าไปถึงตับไตไส้ม้าม มันทะลุทะลวงขนาดนั้น
เขียนยังกับเข้าไปสิงผู้คนมาทุกรูปแบบ
ตั้งแต่เด็กสาวขาดรัก, หญิงสาวหลงรัก, สาวใหญ่หน่ายรัก, จวบจนชายหนุ่มเร้นรัก
เขาพาเราไปเข้าสิงทุกคนเลย
จนป้าอ้อมอยากให้นักเขียนคนนี้เขียนถึงประชากรในโลกแบบรายตัว
พวกเรามีกันอยู่เท่าไหร่นะ ประมาณหกเจ็ดพันล้านคนน่ะ
เอาให้เข้าใจกันให้หมดเลย
แล้วเราจะโกรธเกลียด หรือแม้กระทั่งถือสาใครไม่ลงสักคน
เอาสิ !

ขอบคุณมากค่ะที่เขียนให้อ่าน
Wiwat Filmsick Lertwiwatwongsa
เอาอีกนะ เอาอีก
เขียนวันละเล่มก็ได้ ไม่ถือ

lavida