กายวิภาคของความเศร้า: เรื่องไม่สมหวัง ตัวละครไม่มีชื่อ


โดย Jove Jupiter

“ความรักแท้ๆ คือความรักเพียงชั่ววินาที และเมื่อผ่านวินาทีความรัก ขบวนการที่เหลือเป็นเพียงขบวนการในการสานต่อทางสังคมหรืออุดมคติเท่านั้น”

เรื่องไม่สมหวัง ตัวละครไม่มีชื่อ หนังสือหนาสองร้อยห้าสิบหกหน้า มานิตาออกแบบปก พี่กอล์ฟสุดที่เลิฟแค่หลับตาก็สวยได้เฉยเลย อิจ!

ซื้อที่บุ๊คโมบี้ตอนเอา AB ไปส่งเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว อ่านรวดเดียวจบเพราะเรื่องราวลื่นไหล แม้ออกจะรู้สึกห่างเหินกับตัวละครอยู่บ้าง มันเป็นใคร! ชื่อก็ไม่มีให้เรียก น่าสงสารนะพวกเธอน่ะ ไร้ชื่อและบางห้วงอารมณ์ก็รู้สึกตัวเองเคว้งคว้างไร้ค่าใช่ไหมล่ะ สมน้ำหน้า ชีวิตก็เป็นแบบนี้แหละยิ่งอยู่ในบ้านเมืองแบบนี้ด้วย ก็จำยอมไปแล้วกัน ใน ‘กายวิภาคของความเศร้า’ มีโลกคู่ขนานจอมปลอมชื่อ ‘ร่างเงาแห่งความสุข’ แฝงอยู่ เพียงแค่เรามีถุงกาวอยู่ในมือ ซูดดดด! อย่าลืมเปิดทีวีเย็นวันศุกร์!

และนั่นคือบริบทแวดล้อมที่ถ้าใครเข้าใจก็จะเข้าใจ ถ้าไม่เข้าใจก็โนสน กลับมาที่หนังสือ เรารู้สึกเอื่อยเฉื่อยในช่วงแรกของเล่มอยู่บ้าง ย่ำวนราวน้ำท่วงขังในวันฝนกระหน่ำกทม. แต่พอผ่าน 1/4 ของเล่มมาได้ ต้องเรียกใหม่ว่า ตัวหนังสือที่รอการระบายทางสายตา ไหลลิ่ว ยาวไป จนจบ

อาจเพราะเราเป็นผู้หญิงเลยชอบเรื่องเล่าด้วยน้ำเสียงและเรื่องราวของตัวละครของผู้หญิงมากกว่าน้ำเสียงของตัวละครผู้ชาย หญิงสาวพนักงานอาร์พาร์ทเมนท์ ป้าผู้เต้นรำในความเศร้า หญิงสาวแว่นกันแดดในความมืด หญิงสาวเพื่อนร่วมหอพักที่แบกกระเป๋าเป้หนาหนักของชีวิต (ชอบเรื่องของเธอมากแม้มันจะเป็นเสี้ยวน้อยนิดของเรื่อง) อาจารย์สาวผมสีน้ำตาลอ่อน รู้สึกว่าพอจะทำให้เรารู้สึกรู้สาไปกับพวกเธอได้จริงๆ ต่างกับตัวละครผู้ชายที่ดูลอยๆ จมๆ เท่าที่สังเกตทำไมช่วงหลังๆ เรามักเจอตัวละครผู้ชายลักษณะคล้ายตัวละครผู้ชายในเรื่องนี้ก็ไม่รู้ จะบอกว่าไม่เอาอ่าวก็ไม่ใช่ไม่เชิง มีอุดมคติบางอย่าง มีความพยายามแต่ก็เร่ร่อนไม่ยึดติดสิ่งใด เหมือนไม่เอาอะไรสักอย่าง

ถ้าเจอกันในชีวิตจริงเราก็จะเบ้ปากใส่แล้วต่างคนต่างอยู่ คงเพราะว่าเหตุผลคืออย่างนี้ เราชอบเศร้า แต่ขอเราเป็นฝ่ายเศร้า เราไม่ชอบอยู่กับผู้ชายเศร้าแต่ช่างมัน คงมีคนชอบ ความเหงาเป็นขั้วบวกขั้วลบ หนุ่มสาวได้มาพบกะนในคืนร้าวราน ขั้วเศร้ากับขั้วเศร้าบางทีก็ดึงดูดกันเอง

ในหนังสือเล่มนี้ นอกจากความเศร้าแห่งยุคสมัยที่อยากให้ผ่าพิสูจน์ศึกษาอนาโตมีแล้วยังมีความตาย ‘ความตาย’ ที่ไม่มีใคร (และใครบางคนละเลยที่จะ) สังเกตเห็น ซึ่งเราว่าตรงนี้แหละคือความเศร้าอย่างแท้จริง

เกี่ยวกับ Jove Jupiter

ผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์  P.S. Publishing ซึ่งผลิตงานดีๆ จากนักเขียนรุ่นใหม่มากมาย นอกจากนั้นเธอยังเป็นนักเขียนอิสระ ฟรีแลนซ์รับงานออกแบบสิ่งพิมพ์

Original Post

หาซื้อหนังสือได้ที่ Readery.co / BookmobyCandide Books / KINO KUNIYA / B2S / Book Bury / คำนำ / Book Re:Public / ร้านหนังสือ 2521 / Maticon

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s