เซเว่นฯ ไต้หวันไม่ต่างจากเมืองไทยมากนัก ด้านหน้าบางแห่งมีที่ให้นั่ง หนุ่มสาวที่เลิกงานกะดึกก็มารวมตัวกันยืนคุย สูบบุหรี่ ดื่มเครื่องดื่ม หรือกินอาหาร แต่เท่าที่สำรวจดูสินค้าจะมีคุณภาพมากกว่า อาหารแบบฟาสฟู้ดก็ดูดีกว่า


ไข่ต้มเป็นอาหารที่ทำง่ายที่สุดอย่างหนึ่ง แต่หลายคนคงเบื่อการปลอกไข่ เพราะมีหลายครั้งที่เนื้อไข่มักจะติดมากับเปลือกทำให้ไข่ไม่สวย บางทีถึงกับเสียเนื้อไปจำนวนมาก


ร้านอร่อยนครปฐม: ต๋อข้าวต้ม เป็นหนึ่งในร้านที่ดีที่สุดของสามพรานโดยไม่ต้องสงสัย ไปกินกันกี่ครั้งก็อยากไปกินอีก ยิ่งดูจากทำเลของร้านแล้วด้วย หากไม่มีฝีมือคงอยู่ไม่ได้ เพราะสิ่งที่ลุงต๋อ ป้าน้อยทำนั้นใส่ใจทุกรายละเอียด และราคาอาหารก็สมเหตุสมผล จนทำให้เราไปกินกันได้บ่อยๆ โดยไม่เบื่อ เป็นหนึ่งในร้านอร่อยนครปฐม สามพราน ที่อยากจะแนะนำ


ร้านแรกในตอนแรกผมขอแนะนนำร้านป้ามล บอกตามตรงนะครับว่าผมไปกินร้านนี้เป็นครั้งแรก หลังจากที่ผ่านไปผ่านมาอยู่นาน และเห็นรถจอดกินกันเยอะแยะ ก็รู้ว่าต้องมีทีเด็ดบางอย่างอยู่แน่ ถึงดึงดูดหรือมัดใจนักกินแถบนี้ได้อย่างอยู่หมัด ไม่อย่านั้นคงไม่มีลูกค้ามารอกินมากมาย


อากาศเย็นเริ่มแผ่วผ่านมา ทักทายในหลายพื้นที่ของประเทศไทย โดยเฉพาะทางภาคเหนือ หนาวนำภาคอื่นไปหลายช่วงตัว เจ๊แซบกลัวจะตกกระแสรีบเปิดตู้งัดเสื้อกันหนาวและอุปกรณ์กันความเย็นอันสวย เก๋ จัดใส่กระเป๋า มุ่งหน้าไปดอยแม่สลอง อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย พื้นที่ความเย็นที่ยังคงความเป็นเอกลักษณ์และวิถีชีวิตแบบพื้นบ้านไว้ได้ อย่างสวยงาม ท่ามกลางแนวสันเขาที่สลับซ้อนไปมาราวกับภาพวาดของจิตรกรเอก มีความอร่อยซุกซ่อนอยู่ท่ามกลางความหนาวเย็น เป็นภัตตาคารสุดคลาสสิกชื่อ “แม่สลองวิลล่า” ก่อตั้งมาตั้งแต่ยุคบุกเบิกใครไปใครมาต้องแวะทักพักท้อง ถ้ามาแล้วไม่ลองลงจากดอยไม่ถูก (ฮา)


ดนตรีไร้พรมแดน: บ้านของฟิลฮาร์โมนิคออร์เคสต้าแห่งประเทศไทย

ผมห่างหายการชมคอนเสิร์ตดนตรีคลาสสิกมานานพอสมควร จำแทบไม่ได้ว่าครั้งหลังสุดที่ดูวง Bangkok Symphony Orchestra เล่นเพลงอะไร ปัจจัยแรกคือ บ้านผมอยู่ฝั่งธนบุรี ช่วงหลังผมย้ายห่างจากธนบุรีไกลมาถึงบางบอน-เอกชัย พูดง่าย ๆ เป็นเขตชายแดนติดสมุทรสาคร-มหาชัย อีกด้านติดจังหวัดนครปฐม-สามพราน เมื่อปีที่แล้วออฟฟิศย้ายมาปักหลักที่สามพราน ทำให้ผมกลายเปลี่ยนเป็นคนชนบทไปโดยปริยาย แน่นอนครับจากสามพรานเข้ากรุงเทพไม่ไกลนัก แต่คิดถึงจราจรบนถนนเพชรเกษมแล้วขอบอกว่าสาหัสครับ ถ้านั่งรถสาธารณะเข้าสู่ใจกลางเมือง หรือสยามสแคว์ผมต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองชั่วโมง สาหัสที่สุด เรื่องไปชมดนตรีอันเพริดแพร้วนั้นลืมได้เลย ต้องฝ่าจราจรคับคั่งไปถึงก็หมดอารมณ์สุนทรีย์เสียแล้ว ยิ่งถ้าต้องเดินทางไปยังศูนย์วัฒนธรรมประเทศไทย ยิ่งอยู่ไกลห่างจินตนาการ


ผกาชวนชชิม: ร้านอาหารเรือนข้าหลวง
ใครจะคิดว่าจังหวัดสุพรรณบุรีเมืองเล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยมีอะไร จะมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่งดงาม ผกาชอบนั่งรถไปสุพรรณฯช่วงฤดูปลูกข้าว ซึ่งส่วนใหญ่ปลูกปีละสองหน ความเขียวชะอุ่มของนาก็ทำให้คนเมืองอย่างผการู้สึกสบายตา สบายใจ เมืองสุพรรณฯนอกจากจะไปไหว้พระที่วัดป่าเลไลย์ ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง หรือจะขับไปเที่ยวบึงฉวากก็สุดแล้วแต่


ร้านเจริญไทย หรือที่เรียกันติดปากว่า 106 (106 มาจากชื่อสายรถเมล์ 106 จอดพักรถตรงหน้าร้าน) เป็นร้านอาหารจีนในแบบกวางตุ้ง-ฮ่องกง ที่มีชื่อมายาวนานในย่านฝั่งธนบุรี อาหารขึ้นชื่อของร้านเจริญไทยคือสุกี้ ที่ไม่เหมือนสุกี้ขึ้นห้าง สุกี้ของที่นี่เป็นสูตรต้นตำรับที่หากินที่ไหนไม่ได้ ถ้ามากันหลาย ๆ คนการสั่งสุกี้หม้อหนึ่งนั้นคุ้มสุดคุ้มครับ สุกี้เจริญไทยเขาจะจัดมาเป็นชุด เครื่องต่าง ๆหลากหลายอาทิเช่นเนื้อ เนื้อหมู เนื้อไก่ เครื่องในหมู ของทะเล ปลาหมึกแช่ ลูกชิ้น จะรวมมาอยู่ในจานเดียวกันจากนั้นทางร้านจะใส่เครื่องหมักสูตรเฉพาะราดลงไป เครื่องหมักนี้จะเพิ่มรสชาติให้น้ำซุปหอมอร่อย และสุดท้ายจะตอกไข่สองใยลงบนข้างหน้า พอน้ำเดือด คนอาหารสดในจานให้เข้ากับเครื่องปรุงสูตรพิเศษ จากนั้นก้ลงไปลวกในน้ำซุป อาหารเมนูนี้ห้ามพลาดเด็ดขาด โดยเฉพาะน้ำจิ้มสุกี้ซึ่งผมว่าอร่อยกว่าน้ำจิ้มเอ็มเคเทียบไม่ติ


เดิมทีร้านนี้เปิดบริการอยู่ที่สวนมะลิเมื่อยี่สิบปีก่อน ตอนเปิดแรก ๆ ที่สวนมะลิมีคนต่อคิวกันเต็ม คนล้นออกมาจากร้าน แต่แล้วร้านที่สวนมะลิต้องมีอันปิดไปเพราะเจ้าของตึกไม่ยอมต่อสัญญา จึงทำให้เจ้าของร้านต้องมาเปิดร้านใหม่บนถนนวุฒากาศ แม้ปัจจุบันร้านจะไม่อยู่ในทำเลทองเหมือนสวนมะลิ แต่ขาเก่าเจ้าประจำก็ยังคงแวะเวียนมากินไม่ขาดสาย