ที่ร้าน BeerBicycle ไม่มีเมนูเบียร์ เขาจะถามเราว่าชอบอะไรแบบไหน แล้วคิดว่าเขาจะเสิร์ฟเบียร์ให้เราด้วยเบียร์อะไร ซึ่งเราสามคนได้รับเบียร์ที่แตกต่างกัน


5 สิ่งเกี่ยวกับ จิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท ที่คุณอาจจะยังไม่รู้

เธอเกิดวันและเดือนเดียวกับ แลนซ์ อาร์มสตรอง นักแข่งจักรยานชาวอเมริกัน และ เกรทา การ์โบ นักแสดงชาวสวีเดน ในยุคหนังเงียบของฮอลลีวูด

จิดานันท์ เกิดที่กรุงเทพ และใช้ชีวิตวัยเด็กที่ปากน้ำ สมุทรปราการ

เป็นลูกสาวคนที่สี่ในครอบครัว มีพี่สาวสามคน ครอบครัวเป็นบ้านคนจีน อาศัยตึกแถว ประกอบอาชีพขายของ พ่อแม่จะกวดขันให้เรียนหนังสือตลอด

เธอเป็นผู้คนในหลายจังหวัด อายุสิบสอง ย้ายจากบ้านเกิดไปที่จังหวัดเชียงใหม่ เริ่มต้นใช้ชีวิตวัยรุ่นที่นั่น หลังจากนั้นก็ย้ายบ้านอีกหลายครั้งจนนับไม่ถูกว่ากี่ครั้ง


เมื่อผมถูกถามว่าไต้หวันในจินตนาการของคุณเป็นไง มันเป็นคำถามที่ทำให้ผมนิ่งคิด ในยุคที่เรามีอินเตอร์เน็ต เรามีกูเกิล เรามีคอมพิวเตอร์ที่สามารถบอกเรื่องราวของเมืองนั้นๆ ได้ภายในไม่กี่วินาที แต่ผมใช้เวลาคิดอยู่สองสามวินาที


นิทานไม่รู้จบ ตำนานไม่รู้ลืม

โดย สนธยา ทรัพย์เย็น

bookvirus

สำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม อยากให้ผมเขียนถึงสิ่งที่คนอ่านควรรู้ก่อนที่จะลงมืออ่านหนังสือเล่มนี้ ทำให้ผมต้องย้อนถามตัวเองเป็นครั้งแรกว่ารู้อะไรที่มีประโยชน์กับคนอ่านจริงๆ หรือเปล่า นอกเหนือจากอยากทำ เพราะมองว่าในเมืองไทยยังมีคนรู้จักผลงานด้านเรื่องแต่งของ ไอแซค ไดนีเสน ค่อนข้างน้อย

ภาพลักษณ์ของ ไอแซค ไดนีเสน (นามปากกาของ คาเร็น บลิกเซ็น) ที่คุ้นเคยกันดีในบ้านเราก็คงหนีไม่พ้น Out of Africa งานบันทึกความทรงจำของเธอในแอฟริกา ที่กลายเป็นภาพยนตร์กึ่งชีวประวัติรางวัลออสการ์ แต่สำหรับเรื่องสั้นหรือนิยายขนาดสั้นของเธอที่มีลักษณะเฟื่องฝันเต็มไปด้วยสีสันทางจินตนาการ ห่างจากการเน้นความสมจริงกลับถูกละเลยไป


Dunkrik นำเสนอภาพของสงครามโดยตัวสงคราม ผ่านความตายของทหารจำนวนมากในฉากที่เครื่องบินทิ้งระเบิดบนชายหาดและสะพานหิน สงครามไม่ใช่เรื่องของปัจเจกแต่เป็นมวลรวมของการมีชีวิตอยู่หรือตาย ความตายจะเกิดกับใครก็ได้โดยไม่เลือก


“วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย” เป็นเหมือนโครงร่างภาพเหมือนของสังคม และเป็นเรื่องสั้นที่ตั้งคำถามต่อปัญหาปัจเจกได้อย่างจับใจ และเข้าถึงผู้คนของยุคสมัยที่ต้องดิ้นรนต่อสู้กับความเปลี่ยวเปล่าไร้คุณค่า จนเหมือนถูกกระทำให้หายไปจากโลกโดยไม่หวนกลับมา


นี่คือรวมเรื่องสั้นชุดหนึ่งที่เขียนโดยนักเขียนหญิง รวมเรื่องสั้นที่เฉลิมฉลองความเป็นหญิง แม้ด้านกลับกัน คือการกีดกันผู้หญิง แต่ผู้หญิงเหล่านี้ก็มารวมกัน (ภายใต้บรรรณธิการเพศชาย -น่าละอายเป็นสองเท่า) ไม่ใช่เพราะพวกเธอเป็นผู้หญิง แต่เพราะพวกเธอเขียน


ตอนนี้สำนักพิมพ์กำลังทำสี่เล่มนี้ไปพร้อมๆ กัน แม้ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นเซ็คชั่นนักเขียนหญิงแต่ก็เหมือนว่าทุกอย่างประจวบเหมาะอย่างบังเอิญ  สำนักพิมพ์จึงขอเรียก Section นี้ว่า Femme Fatale ก็ได้

เริ่มจาก “เรื่องเล่ารอบกุฏิน้อย” ของ วัน ณ จันทร์ธาร เข้าโรงพิมพ์แล้ว และกำลังจะเสร็จในอีกไม่กี่วัน หนังสือพิมพ์น้อย และขายพรีออร์เดอร์ที่เพจนักเขียนเท่านั้น

ตามมาด้วย “ทำลาย, เธอกล่าว” เล่มนี้ ไม่ควรพลาดทั้งปวง เป็นการเลือกนักเขียนหญิงในสายตา บก. วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา เขาทำหน้าที่บรรณาธิการ และคัดเลือกนักเขียนได้ดีมาก เรื่องที่นักเขียนส่งมาก็ยอดเยี่ยมมาก น่าจะเป็นรวมเรื่องสั้นนักเขียนหญิงที่ดีที่สุดในรอบหลายปีมานี้ โดยหนังสือเล่มนี้ภาพปกและภาพประกอบวาดโดยยอดฉัตรซึ่งงดงามมาก

เล่มถัดมาคือ “วันหนึ่งความทรงจำจะทำให้คุณแตกสลาย” ของจิดานันท์ เหลืองเพียรสมุท นักเขียนสาวรุ่นใหม่ที่มีผลงานอย่างต่อเนื่อง เล่มนี้อยู่ในระหว่างการจัดอาร์ตเวิร์ค แล้วก็ใกล้เสร็จ โดยหน้าปกของจิดานันด์รับผิดชอบการออกแบบจากมานิตา ส่งเสริม ที่จะเสกสรรค์งานของเธอให้น่าทึ่งอีกครั้ง

และสำนักพิมพ์กลับมาทำหนังสือแปลอีกครั้งในชื่อ “ตำนานนิรันดร์” ของ ไอแซค ไดนีเสน ผู้เขียนนิยายเลื่องชื่อ Out of Africa  ผู้แปลในเล่มนี้โดย อรจิรา โกลากุล ขณะนี้หนังสืออยู่ขั้นตอนการทำอาร์ตเวิร์คอยู่

#porcupinebook


พบกับสำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม และสำนักพิมพ์อีกมากมาย ได้ที่บู๊ธ Alternative Writers I 07 โซนแพลนนารีฮอลล์ ในงานมหกรรมหนังสือครั้งที่ 22 ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ระหว่างวันที่ 18-29 ตุลาคม 2560 ระหว่างเวลา 10.00 น.- 21.00 น.


จักรกล ศกุณตลา อธิป และเชิญบุญ หนุ่มสาวที่พบว่าโลกของพวกเขาพลิกผันไปจากเดิม เมื่อทราบความจริงว่าพวกเขาอาจจะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ มือสังหาร ที่ต้องทำงานภายใต้องค์การลับที่อยู่เบื้องหลังรัฐบาล และจากการค้นพบนี้ทำให้พวกเขาออกตามหาตัวตนของตัวเอง ค้นหาหุ่นยนตร์สังหารตัวแรกของโลก ค้นหาความหมายของการดำรงอยู่ ค้นหาจิตใต้สำนึกระหว่างอาการป่วยสองบุคลิก ความคลุมเครือระหว่างความจริงหรือโลกที่ถูกสร้างขึ้น พวกเขาเดินทางไปพบศาสดาในภาพโฮโลแกรม ถกเถียงปัญหาปรัชญา การเมือง สังคม ความยุติธรรม สิทธิเสรีภาพ ความเท่าเทียม จนไปถึงการสิ้นสุดของโลก


อุทิศ เหมะมูล ได้รับรางวัลซีไรต์จากผลงานเรื่อง “ลับแล แก่งคอย” ด้วยความโดดเด่นในการนำเสนอโครงเรื่องและเนื้อหาที่ดูเหมือนเป็นเพียงเรื่องเล่าธรรมดา จากตัวละครธรรมดา แต่นิยายของเขาทับซ้อนอยู่บนความคลุมเครือที่น่าค้นหา อุทิศคลี่คลายงานของตนมาอย่างต่อเนื่องหากติดตามผลงานของเขาสม่ำเสมอ เราจะเห็นถึงถ้อยคำที่เขาสื่อถึง และนี่คือบทสัมภาษณ์ล่าสุดก่อนที่ผลงานเล่มใหม่ของเขาจะวางขายในอีกไม่นาน


ปั๊มน้ำมัน กำกับการแสดงโดย ธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ หากว่าไปหนังเรื่องนี้ดูได้สนุกมากๆ นักแสดงเล่นกันทุกคน จะเป็นที่น่าเสียดายหากผู้ชมพลาดหนังเรื่องนี้


บทบันทึกในงานเปิดตัวหนังสือ “ใบหน้าอื่น” ที่ท่านผู้อ่านจะได้สัมผัสถึงเบื้องในและเบื้องลึกของนวนิยายเล่มนี้ พร้อมกับบรรยากาศของงานเปิดตัวที่ร้านหนังสือ Bookmoby


หากคุณมองหาหนังสือเขียนโดยนักเขียนสาวบนแผงหนังสือวัยรุ่น คุณอาจจะค้นหาไม่ยาก แต่ถ้าคุณจะหานักเขียนสาวในสายวรรณกรรม ชื่อแรกๆ ที่เรานึกถึงคงไม่มีใครนอกจาก อุรุดา โควินท์ เธอเขียนหนังสือมาอย่างยาวนาน มีผลงานสม่ำเสมอ บ้างก้ว่าเธอไปได้ทั้งสายโรแมนติก และยังมาได้ในทางวรรณกรรม นี่เป็นบทสัมภาษณ์ล่าสุดของเธอที่เม่นวรรณกรรม และเพจ Facebook เม่นวรรณกรรมยินดีนำเสนอ


อุมแบร์โต้ เอโกเคยลิสต์รายชื่อเพลงที่เขาชื่นชอบเอาไว้ ตอนแรกอาจแปลกใจที่นักเขียน ศาสตราจารย์ ผู้คร่ำเคร่งอยู่ในห้องสมุดและกองหนังสืออย่างเขาจะสนใจฟังเพลงด้วย แต่อย่างที่ผู้อ่านรู้กันว่าเอโกนั้นเป็นนักดนตรี เขาเล่นเครื่องเป่ามาก่อน เราลองมาดูว่าเขาเลือกเพลงที่ชื่นชอบอะไรบ้าง


สำหรับคนที่กำลังมองหาแอมป์สองชาแนลสักตัวที่มีกำลังขับลำโพงได้หลากหลายและเสียงดี เป็นทางเลือกสำหรับคนที่อยากได้ความหวานแบบเครื่องหลอด แต่ก็อยากได้กำลังขับที่มากพอจะขับลำโพงอะไรก็ได้ Marantz PM7005 เป็นอีกตัวที่น่สนใจ ลองเข้าไปอ่านรีวิวกันนะครับ


นับจากเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 จนถึงเวลาในปัจจุบันที่เรากำลังหายใจเอาความขัดแย้งระหว่างทุนเก่ากับทุนใหม่ ระหว่างเมืองกับชนบท ระหว่างไพร่กับอำมาตย์ ระหว่าง “เทวดา” กับ “องค์อินทร์” (คำของ “ลาว คำหอม”ในเรื่องสั้น สวรรยา : ขวัญใจ 2505) และหรือเลือกข้างกันไปแล้วแต่ “เฉดสี” ตามมายาคติต่างๆของตน สิ่งที่ปรากฏในเรื่องสั้นไทยปัจจุบัน ผมคิดว่าเราได้ผ่านพ้นยุค “ถวิลหาอดีต” ที่เรียกว่า goodie หรือ good old day มาไกลแล้ว


สปอย 100%
เป็นสิ่งที่น่าแปลก หนังผีดิบจำนวนมากกลับโฟกัสภาพสังคมได้แจ่มชัด อาจจะเป็นเพราะโมเดลที่ทำให้สังคมล่มสลายด้วยวิกฤติอย่างรุนแรงรวดเร็ว และการทำให้ความเป็นมนุษย์กลายสภาพไปเป็นผีดิบ (ที่วิ่งเร็วไม่เหนื่อย) ทำให้สะท้อนภาพสังคมที่กำลังแตกสลายได้ดีกว่าภาพหนังธรรมดา หรือบางทีเป็นเพราะเราไม่ต้องสนใจว่าหนังจะไปวิจารณ์การเมืองการปกครองแบบตรงๆ มันได้กลายเป็นปากเสียงของหนังที่สื่อออกมาได้เต็มปากเต็มคำกว่า


โชแปง และชูมันน์ เป็นสองคีตกวีที่ผู้ฟังส่วนใหญ่รู้จัก ทั้งสองท่านเกิดร่วมยุคเดียวกัน เกิดในปีเดียวกัน คือ คศ. 1810 โชแปงเกิดวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ส่วน ชูมันน์ เกิดวันที่ 8 มิถุนายน โชแปงเป็นชาวโปล หรือโปแลนด์ ส่วนชูมันน์เป็นชาวเยอรมัน ชื่อเสียงเรียงนามของทั้งคู่ก็็สูสีไม่แพ้กัน ทั้งสองมีผลงานจำนวนมาก โชแปงอายุสั้นกว่าชูมันน์เล็กน้อย โชแปงเสียชีวิตในวันที่ 17 ตุลาคม 1849 ที่ปารีส ชูมันน์ เสียชีวิตที่เมืองเอนเดนิคในเยอรมันวันที่ 29 กรกฎาคม 1856 ห่างกันเพียงเจ็ดปีเท่านั้น


เรารู้สึกเอื่อยเฉื่อยในช่วงแรกของเล่มอยู่บ้าง ย่ำวนราวน้ำท่วงขังในวันฝนกระหน่ำ กทม. แต่พอผ่าน 1/4 ของเล่มมาได้ ต้องเรียกใหม่ว่า ตัวหนังสือที่รอการระบายทางสายตา ไหลลิ่ว ยาวไป จนจบ

หาซื้อหนังสือได้ที่ Readery.co / Bookmoby / Candide Books / KINO KUNIYA / B2S / Book Bury / คำนำ / Book Re:Public / ร้านหนังสือ 2521 / Maticon