Warning: include_once(/home/porcupin/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache-phase1.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/porcupin/public_html/wp-content/advanced-cache.php on line 22

Warning: include_once(): Failed opening '/home/porcupin/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache-phase1.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/php71/pear') in /home/porcupin/public_html/wp-content/advanced-cache.php on line 22
วิกรานต์ ปอแก้ว - Porcupine Books

วิกรานต์ ปอแก้ว

คลิกลิงค์เพื่อติดตามชีวิต งานเขียน ของวิกรานต์ ปอแก้ว ผ่านโซเชียลมีเดียในแต่ละแพลตฟอร์ม ทั้งเฟสบุ๊ก เวิร์ดเพรส และอินสตาแกรม
@twitter_handle
#ontour

1 วิกรานต์ ปอแก้ว เกิดวันเดียวกับผู้กำกับหนังชื่อดังชาวรัสเซีย อังเดร์ ทาร์คอฟสกี้ คือวันที่ 4 เมษายน แม้ทั้งสองจะเกิดห่างกันถึงห้าทศวรรษ แต่วิกรานต์เกิดเพียงสี่ปีทาร์คอฟสกี้ก็ถึงแก่ความตาย

2 เขาเกิดที่หล่มสัก เรียนจบคณะเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง ใช้เวลาเรียนเพียงสามปีครึ่ง ทำงานสายธนาคารอยู่เจ็ดปี และสายโรงงานอีกสี่ปี ระหว่างทำงานเรียนจบปริญญาโทเศรษฐศาสตร์ ไม่กี่ปีจากนั้นเขาเลือกเดินบนเส้นทางสายวรรณกรรม

3 หลายคนบอกว่า “ความรัก” ทรงอนุภาพมากกว่าสิ่งใด ไม่น่าเชื่อว่าเขาหลงใหลวรรณกรรมเพราะถูกแฟนทิ้ง นั่นทำให้เขาเยียวยาตัวเองด้วยการเขียนบล๊อค เริ่มจากรีวิวหนังสือที่อ่านแล้วชอบ จนเขากลายเป็นนักอ่านตัวยง หรือว่าความรักที่พังทลายทรงอนุภาพมากกว่า เขาเป็นนักอ่านมาก่อน และทุ่มเททำเพจเฟสบุ๊กเกี่ยวกับการรีวิวหนังสือชื่อว่า “เปลี่ยนปก” นักเขียนที่เขาชื่นชอบ เช่นฮารุกิ มูราคามิ ซึ่งกลายมาเป็นแรงบันดาลใจในการเขียนและวิ่งมาราธอน

4 เรื่องสั้นเรื่องแรกของเขาไม่เคยตีพิมพ์ที่ไหน แต่เขียนลงให้คนอ่านในบล๊อค ส่วนเรื่องสั้นที่ตีพิมพ์ครั้งแรก “คำสารภาพของชายแปลกหน้า” ตีพิมพ์ในจุดประกายวรรณกรรม ไม่นานนักก็มีเรื่องสั้นทยอยตีพิมพ์ตามหน้านิตยสาร นอกจากนั้นเขายัง ได้เข้ารอบสุดท้ายรางวัลพานแว่นฟ้า ชมเชยรางวัลมติชนอะวอร์ด และเข้ารอบสุดท้ายรางวัลนายอินทร์อะวอร์ด

5  “ความโดดเดี่ยวของนักวิ่งระยะไกล” เป็นรวมเรื่องสั้นเล่มแรกของเขากับสำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรม ปัจจุบันวิกรานต์ทำงานในเครือมติชน

Vikarn_Session0326- copy

กล่องรับจดหมายยังคงว่างเปล่า

ความคาดหวังแปรเปลี่ยนเป็นความโหยหา ฉันเริ่มคิดถึงจดหมายตลอดเวลา และทุกครั้งที่ฉันนึกถึงจดหมายของเขา ฉันจะหยิบกระดาษเขียนจดหมายออกมาหนึ่งแผ่น และเขียนจดหมายหนึ่งฉบับ หนึ่งความคิดถึงหนึ่งฉบับ

Share this:

Like this: