วัลคุ์วดี ชุมจุล

หากจะให้นิยามประเภทผลงานเขียนของ ริวโนะซุเกะ อะคุตะงาวะ ตามลักษณะเนื้อเรื่องเราสามารถจัดประเภทได้เป็น 4 ประเภท ได้แก่ เรื่องที่มีเค้าโครงจากยุคเฮอันของญี่ปุ่น (ค.ศ. 794–1185) เรื่องที่เกี่ยวข้องกับตำนานศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกในญี่ปุ่นโบราณ เรื่องราวเหตุการณ์ร่วมสมัย และเรื่องที่เกิดจากจินตนาการของตนเอง โดย “ขัปปะ” จัดอยู่ในประเภทสุดท้าย หนังสือนวนิยายเรื่อง ขัปปะ โดยริวโนะซุเกะ อะคุตะงาวะ แปลจากภาษาญี่ปุ่นโดย อาจารย์กัลยาณี สีตสุวรรณ ภาควิชาภาษาญี่ปุ่นจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เม่นวรรณกรรมนวนิยายเล่มนี้เขียนขึ้นก่อนที่อะคุตะงาวะจะจบชีวิตลง หลายสิ่งที่ปรากฏใน “ดินแดนขัปปะ” คือภาพสะท้อนความคิด ความหวาดหวั่น และโลกที่รายล้อมตัวเขาในช่วงเวลานั้น ขัปปะ เป็นเรื่องแนว Gulliver’s Tale แม้ไม่ได้เสียดสีสังคมรุนแรงเท่ากับ Gulliver’s Tale แต่เป็นการแสดงออกถึง “ความหวาดหวั่นไม่แน่ใจในอนาคต”ของอะคุตะงาวะ ผ่านการบอกเล่าเรื่องราวของผู้ป่วยหมายเลข 23 ในโรงพยาบาลจิตเวช ที่ได้ตกลงไปสู่ดินแดนขัปปะ ที่นั่นเขาได้พบเจอกับ ขัปปะ ซึ่งมีอาชีพ ใช้ชีวิต และจัดระเบียบสังคมไม่ต่างจากมนุษย์มากนัก ทว่ายิ่งสำรวจโลกของขัปปะมากเท่าไร เส้นแบ่งระหว่าง “โลกของขัปปะ” กับ “โลกมนุษย์” ก็ไม่ได้แตกต่างกัน …