Fostex 126 Full Version


ถึงเวลาทดสอบเสียงแล้วครับ ผมจับมันไปเข้ากับแอมป์ตัวเก่ง EL34 Singel End ฝีมือคุณมด ส่วนปรีแอมป์ 12au7 PCB ของวรา ที่ทำกันไปนั่นแหละครับ สองคู่นี้ผมก็ใช้ฟังตั้งแต่ ตัวตู้แรกนั่นแหละครับไม่เปลี่ยนแปลงอะไรเลย ส่วนห้องที่ใช้ฟังเป็นห้องแต่งตัวชั้นล่าง ขนาด 3*3 เมตร เล็กและเป็นสี่เหลี่ยมจตุรัส แต่มีของวางเต็มครับ ที่ผมเอาไว้ห้องนี้ เพราะว่าเอาไว้ฟังตอนทำงานข้างล่างครับ ทำสวน ทำกับข้าวก็เปิดฟังจากห้องนี้ดังลั่นบ้านเลย

มาเล่นแผ่นนเสียงกันเถอะ (2)


แผ่นเสียงเป็นฟอร์แมตที่มีอายุยืนยาวมากที่สุดที่เหลือมาถึงปัจจุบัน นับตั้งแต่มีการคิดค้นการบันทึกเสียงเป็นต้นมา แผ่นเสียงมีการพัฒนาในขั้นตอนการผลิต การบันทึกเสียง การตัดแผ่นในทางที่ดีขึ้นมาโดยตลอดจนถึงปัจจุบัน นั่นย่อมตอบคำถามว่ามันต้องมีข้อดีอะไรบางอย่างของมันอยู่ในตัวโดยไม่มีวันตาย

มาเล่นแผ่นเสียงกันเถอะ


สมัยเด็ก ๆ ที่บ้านของผมมีเครื่องเล่นแผ่นเสียงอยู่ตัวหนึ่ง เอามาเล่นได้สักพักก็ไม่รู้อันตรธานหายไปไหน เหลือแต่แผ่นเสียงเพลงจีนก็ไม่ได้รับการเก็บหรือดูแล พอเทปคาสเซ็ทเป็นที่นิยมแผ่นเสียงผู้บริโภคระดับมวลชนหันมาใช้เทป แผ่นเสียงยังมีอยู่แต่เฉพาะกลุ่มคนเล่นเครื่องเสียงและดีเจ.ตามสถานีวิทยุเท่านั้น ตอนที่ผมเรียนมัธยมก็อยากกลับมาเล่นแผ่นเสียง ได้ซื้อเครื่องเล่นแบบคอมโป้ยี่ห้อ SABA มาใช้ แผ่นเสียงก็หาตามคลองถมราคาไม่กี่สตางค์ ซื้อแผ่นใหม่บ้างแต่แพงมาก เด็ก ๆ ยังไม่มีเงิน สุดท้ายก็ต้องเลิกครับ เสียงกระป๋องกระแป๋งของ SABA ไม่ได้ดีกว่าเสียงแอมป์บ้านหม้อเลย

สะหวันนะเขต สวรรค์บ้านเฮา


มีหลายคนตั้งคำถามอยู่เสมอว่าทำไมมนุษย์ชอบเดินทาง ชอบท่องเที่ยว ทำไมมนุษย์ชอบการสื่อสาร เปลี่ยนวัฒนธรรม บางคนบอกว่ามนุษย์เป็นสัตว์สังคม มนุษย์มีเผ่าพันธุ์จนถึงทุกวันนี้ได้เป็นเพราะว่าพวกเขาเดินทางไปอาศัยในทุกที่ของโลก แม้แต่ที่กันดารที่สุดแล้งที่สุดอย่างทะเลทราย มนุษย์มีชีวิตอยู่ในที่ที่สูงที่สุด-หลังคาแห่งโลก มนุษย์อาศัยอยู่ในที่หนาวเย็นที่สุดในไซบีเรีย-ขั้วโลกเหนือ มนุษย์เขาปรับเปลี่ยนชีวิต เป็นสัตว์ที่ปรับตัวได้ดีที่สุด จึงดำรงเผ่าพันธุ์จนถึงปัจจุบัน

นมัสการพระธาตุ


ผมมีธุระต้องเดินทางไปนครศรีธรรมราช เป็นภารกิจแห่งจิตวิญญาณ การไปสัการะพระธาตุทำให้จิตใจของผมสงบ มีสมาธิ ผมเดินทางไปครั้งนี้ด้วยรถไฟตู้นอนชั้นสอง นาน ๆ ได้นั่งรถไฟก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบหนึ่ง สนุก โดดเดี่ยว น่าเบื่อ แต่ฉ่ำใจกว่านั่งเครื่องบิน ค่อย ๆ เกาะกินบรรยากาศ เรื่อยไหลไปกับเวลา ไม่เร่งร้อน ไม่รีบเร่ง ให้ความสำคัญกับเวลาได้มากกว่า

Murakami: ปฐมบทมหากาฟย์นิยายญี่ปุ่นยุคใหม่


คุณเคยเดินทางคนเดียวไปในที่ต่าง ๆ โดยไม่มีจุดหมายหรือไม่ ทำตัวเหมือนเมฆที่ลอยไปตามสายลม และไม่รู้ว่า วันหนึ่งจะสูญสลายไปเป็นอะไร บางทีผมก็เป็นแบบนั้นรู้สึกว่าผมมองหาจุดหมายนั้นไม่เจอ ยิ่งค้นหาเท่าไหร่จุดหมายนั้นยิ่งห่างไกลไปจากสิ่งที่เราคาดหมาย ไม่มีสิ่งใดเป็นไปตามสิ่งที่เราคิดเอาไว้สักอย่างเดียว ยิ่งค้นหา กลับพบว่าถลำลึกไปกับเรื่องลึกลับที่บอกไม่ได้ว่าใครเป็นคนกำหนด